İlk yazlar söz biçimiydi
-incelikler için
Babaların ellerine tutulmuş
kaçmaya hevesli çocuklar vardı
-açıklıklarda,
kimi parklarda.
Ve elleri kucaklarında
başı bağlı kadınlar
-gezide
Ziftî çayları ile
Gözleri tâ yukardan zincirliydiler.
Ağaçlar çoktu o vakit
Söz dizimleri kurgulu
hesapçıldı
-iki ağız arasında.
Çim biçici yeşile iğreti
özensiz tırpanlarken önüne kattığı her şeyi
Bir ağız olup
“Piyano “demisti
bazı çocuklar
Onlar
hesapsız çoğalarak
yeşile bürünüp gelmişlerdi
*
Şu günlerdeyse
Ergenler şiire giremiyor
Sanal ağlara takılıp
kusursuz güdülmedelerken
şiiri yok saymadalar
veya şiir öğretilmedi
-bizim bildiğimiz onların bilmediği bir sebepten.
Şiirin modası geçmişmiş
Boşuna, diyorlar.
Oysa şiirsiz devrim olmazdı
-çocukken biz
Devrim kime niyet
*
Baskı birinci sınıf
Ağaçlar azalıyorken
hepimizi seyretmedeler
Bazı kuşlar bizden geçiyor
-kanatlanarak bizden
Kalan hava boğmada
hepimizi
Soluksuzuz
*
Bir kadın
bir bakış
bir çekirdek
bir tutsaklık
dişler arasındayız
Adam erkekliğin gövdesini dayamış ağaca
Mutluyuz
-öylesine
Mutluyduk ki hep, aldırmadan şeylere
*
İlk yazlar parklarda bahçelerde
oturmada
Biz yokuz
Gölgelendi tümden yaşantılar
incelikler kuytu yerlerde.
Olmadığı kadar zorluyor
O kapkara ayaz
Berkinin gölgesini
parklara vurmada.
Habersiziz
Çocuklarsa büyüyor
-ara yerlerde
Kadınlar ağız ağıza kök salmada maviye
Bazı çocuklar
kaçıyor
bağlamış ellerden
olması gereken yere
-nereye büyümeliyse oraya
Çekirdekler çıtırdıyor
Bungun kişi
gölgesinden korkup küçülürken
kuş kanadı sakin,
bilgece,
maviden beriyi
seyrediyor.
Koşun piyano burada, diyor içimizden bazı çocuklar
Gelmedeyiz biz
Yol yakın